Γιατί;

24-3-2002

- Δάσκαλε αποφάσισα να έλθω και εγώ στο σεμινάριο που θα κάνετε.
- Γιατί;
- Μα για να λάβω μέρος στο τριήμερο απομόνωσης που διοργανώνεται.
- Γιατί;
- Έτσι θα μου δοθεί η ευκαιρία να διαλογιστώ στους Τέσσερις Στοχασμούς.
- Γιατί;
- Μα στην πόλη μόνος μου είναι δύσκολο να το κάνω. Ενώ στο σεμινάριο με το πρόγραμμα που θα ακολουθούμε το μυαλό μου και το πνεύμα μου θα είναι συγκεντρωμένα στο σκοπό της άσκησης.
- Γιατί;
- Μα για να μπορέσω να μπω στο μονοπάτι της παράδοσης που τόσοι δάσκαλοι στο παρελθόν δημιουργήσανε για μας.
- Γιατί;
- Δάσκαλε, αφού εσύ μας τα λες. Για να μπορέσουμε να αποκτήσουμε τη φώτιση και να ξεπεράσουμε το νόμο του κάρμα που μας δεσμεύει στις επανενσαρκώσεις.
- Γιατί;
- Διότι ο νόμος του κάρμα είναι απλός. Όλες οι κακές πράξεις, λόγοι και σκέψεις επιστρέφουν σε αυτόν που τις έκανε. Το ίδιο βέβαια και οι καλές.
- Γιατί;
- Μα είναι η θεία δίκη. Έχεις κακές σκέψεις, τιμωρείσαι, πληρώνεις γι’ αυτές. Έχεις καλές σκέψεις, αμείβεσαι. Αν και έτσι που το λέω ακούγεται σαν να κάνουμε παζάρι με το Θεό. Είμαι κακός πληρώνω, είμαι καλός εισπράττω.
- Γιατί;
- Πως αλλιώς θα μπορέσουμε να ξεφύγουμε από το αέναο κύκλο των μετενσαρκώσεων; Με το να κάνουμε καλές πράξεις, να γίνουμε καλοί. Βέβαια έτσι όπως είναι η ζωή είναι δύσκολο, να μην πω αδύνατο να γίνεις άγιος. Θα σε φάνε την επόμενη μέρα. Αλλά εμείς πρέπει να προσπαθούμε για το κοινό καλό.
- Γιατί;
- Έχω την υποχρέωση, αφού μου δίνεται η δυνατότητα, να διαλογιστώ και να προσπαθήσω για το καλό όλων των όντων που ζούνε στον πλανήτη μας και το σύμπαν, ώστε το βάρος και ο πόνος της ζωής να γίνει λιγότερος γι’ αυτούς.
- Η μόνη υποχρέωση και η μόνη δυνατότητα που έχεις στη ζωή, είναι να γίνεις καλύτερος απ’ ότι είσαι. Το κατάλαβες;
- Ναι δάσκαλε. Να έλθω τώρα στο σεμινάριο;
- Έλα, αλλά χωρίς στόχους. Άσε να δεις τι θα σου δώσει. Και ότι πάρεις να ξέρεις ότι θα είναι δικό σου.

Γιάννης Τσοροτιώτης